Door de dagelijkse activiteiten was het er deze week nog niet van gekomen om de loopschoenen aan te trekken. Dit weekend ging daar zeker verandering in komen. De goesting was er en tussen de vlagen door zou het wel lukken om wat kilometertjes te lopen. Zaterdagnamiddag, iets na 14u, stond ondergetekende gelaarsd en gespoord klaar om te vertrekken voor een tempoloopje van een uur. Uitgewuifd door vrouwlief vertrok ik, om na een kleine 10 minuten reeds terug aan de voordeur te staan. Neen niet om nog een sanitaire stop te doen maar om mijn wonden te likken. Na iets meer dan een kilometer ben ik nogal onzacht in aanraking gekomen met het plaatselijke asfalt, gestruikeld over iets (ik weet niet wat) dat ik op mijn weg tegenkwam. Het resultaat zag er vrij spectaculair uit, een hevig bloedende rechterknie, een geschaafde rechterhand, bovenlip en linkerkaak. Ik was mooi assorti met m'n rood loopjasje. Na een douche kon An als verpleegster van dienst de schade vaststellen - geschaafde rechterknie, rechterhand, bovenlip, linkerkaak en linkerschouder + een opgezwollen linkerknie en rechterpols. Ik kan dus nog een tijdje genieten van mijn allerkortste training. Gisteren, na het douchke, dacht ik nog van vandaag toch wat de stramme beentjes los te lopen maar 't is vandaag al moeilijk genoeg om onze rondkruipende Pernille te volgen. Ik zal het maar bij 1 training laten dit weekend . Voilà, dat was het voor deze week, hopelijk volgende week meer loopnieuws.

Ik betrap er mij op dat er al weer een week voorbij is gevlogen sinds mijn vorig berichtje. De tijd gaat zo snel dat het bloggen er spijtig genoeg wat bij inschiet. Maandag en dinsdag genoten mijn beentjes van een dagje welverdiende rust. Gelopen werd er ook op woensdag niet maar dan werd er toch stevig gefietst, het deed deugd aan de beentjes. Op donderdag werd de loopsmoking dan terug aangetrokken voor een degelijke portie korte versnellingen (7x3' hs 150-165), het was stevig op de tanden bijten want mijn benen hadden toch wel wat last van het gefiets van woensdag. Opgeven deed ik natuurlijk niet, na 7 keer doorbijten (en bijna aan een nieuw gebit toe) zat de training erop. Vrijdag ging ik normaal gezien nog wat fietsen maar wijselijk besloot ik om dit toch maar niet te doen en een dagje rust in te bouwen (wat een wijze beslissing bleek te zijn). Gisteren stond er dan een tempoloop van een uurtje op het programma (hs 140-150) en het liep als een trein. Van stijve benen was er niets te merken en de kilometers gleden onder mijn schoentjes voorbij - super gevoel !!

Het gaat week na week ietsjes sneller en mijn hartslag blijft probleemloos binnen de grenzen. Vandaag was het tijd voor een iets tragere duurloop. An was opgevorderd om op school uitleg te geven bij de Openbedrijvendag en ik ging bij oma en opa Aalst langs met onze Pernille. Na het lekkere eten was Pernille toe aan een middagdut en ik werkte mijn training af. 't Was leuk lopen in Aalst en omstreken en ook deze training verliep probleemloos.

Ziezo dat was de week in een notedop - tot volgende week, of ietsjes vroeger als ik er toe kom .

Na bijna 1,5 maand herwonnen loopplezier was het vrijdag tijd voor een eerste testje - een 10km-wedstrijd in Lede. Rond 20u15 stond ik samen met een aantal vrienden (en nog een 100-tal andere lopers) aan de start. Het parcours liep door Lede, langs de kermiskraampjes en dorpscafés. Het was dus keren en draaien, iets wat ik niet zo leuk vind en met stukken naar beneden en terug naar boven. Mijn start (en eerste km) was veel te snel (3'58"), daarna liet ik het tempo wat zakken en haspelde vrolijk mijn rondjes af. Het vlotte heel goed eigenlijk, er was de 2e 5km wat verval maar dat is normaal zeker met maar 1,5 maand training in de beentjes. De eindstreep bereikte ik na 43'02" (volgens de organisatie). 't Is geen PR maar dat mocht ik ook niet verwachten. Ik ben zeker tevreden met het resultaat. Voor de liefhebbers de cijfertjes.

Gisteren stond er niets op het programma, althans toch niet op het loopprogramma, dus tijd voor wat quality time met mijn 2 dames. We hebben er alle 3 van genoten. Vanmorgen stond er terug een lange duurloop op het programma, 't was lekker weer om te lopen en de kilometers gleden voorbij onder m'n loopschoenen. Na bijna 1,5u genieten en iets meer dan 15km op de teller was ik terug thuis. Zalig gelopen !

Deze week staan er terug wat snelheidstrainingen op het programma want bij de volgende wedstrijd in Ursel mag het ietsjes sneller gaan dan vrijdag.

't Is alweer bijna 10 dagen geleden dat er hier nog iets werd neergepend. De blogstilte heeft niets te maken met een herbegonnen loopstilte maar met het drukke leventje van ons gezinnetje - onze Pernille, ons werk, onze loophobby en nog wat genieten van wat vrije tijd. Het resultaat is gekend, het blogje wordt niet bijgewerkt.
Hier in Gentbrugge loopt alles op wieltjes. Onze Pernille is terug kerngezond en amuseert zich kostelijk in de crèche. Ik geniet van mijn 4-dagenweek want op vrijdag heb ik mijn dag ouderschapsverlof, dan is het hier papa-Pernilledag - echt zalig. Tussendoor wordt er ook nog wat gelopen - vorige donderdag stonden er lange versnellingen op het programma (2x10' hs 150-165), het was stevig doorlopen maar vooral ook genieten. Vrijdag en zaterdag werd er wat gefietst, de ideale remedie om de beentjes fit te houden. Zondag stond er nog eens een lange duurloop op het programma, deze keer niet in het Gentse maar in de West-Vloanders. Mijn tochtje ging van Dudzele langs Zuienkerke, Uitkerke en via Zwankendamme terug naar de boerderij van de Van Dammes. 't Was 1u30 genieten van het zonnetje en de kilometers. Hieronder mijn West-Vlaams toertje (onderweg wel 3x moeten stoppen voor passerende boeren met kar en 1x sanitaire stop).

Vandaag stonden er nog een korte versnellingen op de menu (10x4' hs 150-165). Het liep terug perfect, ik voel dat de conditie verbetert en vooral mijn lichaam verteert alles precies probleemloos. Vrijdag een eerste testje met een wedstrijdje in Lede over 10km, een doel (behalve uitlopen) heb ik niet, we zien wel waar het schip strandt. Voilà, dat was het voor deze keer.

De wens op het einde van mijn vorig berichtje was ijdele hoop. De inkt van mijn berichtje was nog niet droog of mama en papa waren al terug aan het rondlopen met een zieke dochter op de arm. Tja de eerste week crèche en dus ook de eerste keer goed ziek, de snotvalling van zondag had zich verplaatst naar het linkeroortje van onze Pernille. En hiermee was het moeilijk slapen voor onze kleine meid. Gelukkig hadden we maandagavond de nodige medicatie en ging het stilletjes aan beter met onze meid. Maar door die onderbroken nachten was de goesting/moed om te gaan lopen ietsje minder dan normaal .
Het was tot vrijdag wachten vooraleer er nog wat gesport werd. Vrijdag een halfuurtje fietsen en gisteren en vandaag terug de loopschoenen aan. Zaterdag stond er een tempoloopje op het programma - het verliep terug vlotjes, de beentjes en mijn tikker verteerden het stevigere tempo wonderwel. Vandaag mocht het ietsjes langer en ietsjes rustiger zijn. Ook nu was het helemaal geen probleem. Hier zit dus een tevreden loper , volgende week zullen er hopelijk wat meer km's gemaakt worden. Voor de liefhebbers hieronder de cijfertjes :